Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Kendini bilmezin burnu havada
Cilalı boyalı tipe yaslanma
Kendi belli değil yağı tavada
Döneğin tuttuğu ipe yaslanma

Vatanım milletim benim özümdür

Ayrılığı bilmez idim
Onu verdin başa gurbet
Yardan ayrı gezmez idim
Hasret koydun eşe gurbet

Gül açmış dalımı kırdın

Sen nasıl tabibsin yokmu ilacım
Ben yaramı sara sara usandım
Yürek pare pare dinmiyor acım
Şu sineme vura vura usandım

Şu yaralı gönlüm olmuş tarumar

Duyanlar ayıplar bizi
Sözde dilin kadrini bil
Eğrilerin şaşar izi
Düzde yolun kadrini bil

Hasret çeker gurbet elde

MEHMET ŞAHAN HOCAM'A HİTABEN

Hakk ile şakıyan yüreği zarif
Muhabette tatlı dil Mehmet hocam
Aşk ehli bir insan arifmi arif
Gönülden gönüle yol Şahan hocam

Bağımı bahçemi bıraktım sana
Ben çiçeğim sende arısın oğul
Aylar senin olsun gün yeter bana
Sende muradına eresin oğul

Temelsiz binayı temelden ördüm

Her mevsimin bahar yazı
Dallara güzellik verir
Açar beyaz mor kırmızı
Güllere güzelik verir

Rahmet nuru başka ziya

KUL OLMAYA GELDİM

Hak mekân eylemiş dünyayı bana
Dalın da açılıp solmaya geldim
Ben gönül aşkıyla bağlandım sana
Hakikat yolunu bulmaya geldim

Ol kudretin kimyasıyım
Has toprağın özüyüm ben
Mahlûkatın en hasıyım
Adem insan yüzüyüm ben

İnsan yokken ağaç vardı

Kün! Âlemi rahmet ile uyanır
Rabbim diye diye can gelir dile
Gönüller bahçesi nura boyanır
Hasret biter bülbül kavuşur güle

Kudretten yaratmış mübarek nuru