Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Dünya baki değil haşa
Gideceğin kara toprak
Kim yaşadı baştan başa
Döneceğin kara toprak

Hayat denen tatlı acı

EFSANE GÖNLÜM

Yıllarca koşturdun beni peşinden
Yok mudur durağın efsane gönlüm
Oyaladın beni savdın başından
Sende çok yoruldun desene gönlüm

Doğruyu bil doğru git
Eğrilirsen şaşarsın
Yaradan-a şükür et
Kazanın da pişersin

Söz bilmesen konuşma

Ey dünyalık gözü doymaz,fazlası hakkın değil,
Bugün varsın yarın yoksun, gücün yetmez zamana.
Hakları hakk eden vardır,insan olduğunu bil,
Ebedi ukba hayatı,hiç benzemez cihana.

Bir nefeslik bu hayatı,ateşinde pişirme,

Kalmamış zamanın,sevgi saygısı,
Rabbim edep haya,ar nasip eyle.
Geleceğin vardır,bundan kaygısı.
İslam’ı aleme,nur nasip eyle.

Sarmış başımızı,deprem korkusu,

Bülbülün umudu kalır bahara,
Konar bir çalıya gülü düşünür.
Kırdırmaz dalını,hara rüzgara,
Bağbancı bağında dalı düşünür

Gelinler beşikte,bebeği bezer,

Gözüme bakıyor kuru bir cisim
Söylemez dudaklar dil suskun durur
Yüzüne baktım ki cansız bir resim
Ağlamaz gözleri sel suskun durur

Seslendim kendine ses vermez bana

Canımı sıkandı düzen
Kafalara dar demiştim
Fikirlerdi beni üzen
Akıllarla zor demiştim

Sığamadık bu mekana

Aşığın sohbeti saz ile hoştur
Derdini gamını tel başka söyler
Sözün güzelliği dostluk barıştır
Kulaktan dolmayı el başka söyler

Söz gümüştür sükût altından hastır

Sevgi denen bir bahçenin gülüdür
Alır seni sever koklar gül gibi
İnsani sevdiren kendi dilidir
Muhabbeti hoştur söyler bal gibi

Sevgi temeline koymuş taşını