Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Gönüller coşunca akıttı seller
Damladan deryaya döndüm o gece
Dünyadan semaya kalkınca eller
Teslimiyet hakka sundum o gece

Melekler semadan inmişler hacca

Asırlar evveli tarihi zaman
Altaydan şahlandı tayımız bizim
Oğuz handan Atatürk'e uzanan
Necip bir millettir soyumuz bizim

Alparslan Fatih'den Osmanlı hana

İlk onu görmüştüm pınar başında
Bakışı gözümden gitmedi onun
Boyu fidan gibi on beş yaşında
Hayalı sinemden çıkmadı onun

İçimden çıkmıyor o aşkın izi

Hakikat çağırır uyandır özü
Rahmeti alemin nuru ramazan.
Her iki cihanda güldürür yüzü
Ukbada söndürür narı ramazan.

Bu mübarek ayın bak ahengine

İnsanlar bir fikir ayrı
El içinde taşlanırım
Ayrım yapan olur gayrı
Ben birlikten hoşlanırım

Sevgi olur seven canda

Akılsız beyine bağırda bağır
Bildiğini okur sözünü bilmez
Taş bile yerinde dengince ağır
Ne oldum delisi özünü bilmez

Her kötünün vardır iyi bir yanı

Gözünü doyurmaz dünyanın malı
o nefsin peşinden koşarmı insan
Hiç meyve verirmi söğüdün dalı
Kanayan yarayı deşermi insan

Eceli bekleyen bir can taşırız

Kendim bildiğimden beri
Yanıyorum Allah diye
Kokuyor Muhammet nuru
Sürüyorum Allah diye

Yaşarım bahar yazını

Bel büküldü siyah saçım aklaştı
Benim gibi bahtı kara varmıdır
Gün ikindi akşam vakti yaklaştı
Geri döndürmeye çare varmıdır

Bir gülün aşkıyla tutuldum derde

Mevki de makam da dönse'de çarkı
Var mı kulun kuldan üstünlük farkı
Ne olursa olsun inancı ırkı
...Sev ki sevilesin insanlık olsun
...Göründüğün gibi özün bir olsun