**Adamın Şiiri - Tuncay Akdeniz

ADAMIN

Canım kurban olsun mert oğlu merde
Özü sözü doğru dili adamın
Aşkı sevda eder arar her yerde
Mecnunlara döner çölü adamın

Ömür iplik gibi geri sökülür
Dost bildiğin birer,birer çekilir
Gönül bahçesine diken ekilir
Baharında solar gülü adamın

Kervan gider menziline yol alır
Yorgun yolcu yol ağzında dolanır
Gönül hüzünlenir gözler sulanır
Ah çektikçe çağlar seli adamın

Namert meydanında adam satanı
Düşenlerin olmaz arka çıkanı
Gariplerin viran yurdu vatanı
Baykuşlara kalır éli adamın

Gönül umduğundan küser darılır
Yürek acı çeker beden yorulur
Ayakların hali başa sorulur
Sırtından bükülür beli adamın

Tuncay akıllısın derinden düşün
Bak elliyi geçti ağarmış başın
Seksen doksan yüzü geçse de yaşın
Bir köprüden geçer yolu adamın

Tuncay Akdeniz