Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Güldürmez yüzümü bu kara bahtım
Bitirdi ömrümü yıl yavaş yavaş
Rabbime aşığım virane tahtım
Döküyor yaprağı dal yavaş yavaş

Âdem babam Havva anam Er-râhim
Yaratılmış beşer insan kul benim
Halilürrahman-ı aslım İbrahim
Ateşin içinde açan gül benim

Kainat-ı iklim zaman-ı vakit

Yedi yıldır duymadın mı çağrımı
Konuş sende yok mu dil ahu gözlüm
Hiç bir ilaç dindirmiyor ağrımı
Aşkınla deliyim bil ahu gözlüm

Bir çeşme başında çıktın karşıma

ÖZÜM ANAR DURMADAN

Aşkı sinemi yakar,deler geçer bağrımı,
Yürek içten tutuşur,közüm yanar durmadan.
Derde deva ondadır,kim keser bu ağrımı
Dua ruhun gıdası,özüm anar durmadan.

Sabrı sükûn ettim kendi huyum'ca
Benlik edip densiz kişi olmadım
Hak'tan ayrılmadım ömrüm boyunca
Hurafe batılın boşu olmadım

Zehirli dilini bala bandıran

BEN MİYİM

Kaderim yüzüme gülerdi sandım
Garip kalmış yalnız kulu benmiyim
Diyar,diyar geze,geze usandım
Gurbet elin bitmez yolu benmiyim

BEYAZ BEYAZ

Güzelin güzeli,en güzel insan!
Öz beşer kendince,OL beyaz,beyaz.
Baharın neşesi,mart ile nisan,
Açar çiçekleri,DAL beyaz,beyaz.

BEYAZ'BEYAZ

Güzelin güzeli,en güzel insan!
Öz kendi kendince,OL beyaz,beyaz.
Baharın bûse'si,mart ile nisan,
Açıl dallarında,GÜL beyaz,beyaz.

Sevgi dolu gönül bağı
Özü güzel Binbaşağın
Dostlara açık konağı
Yüzü güzel Binbaşağın

Ekin ekili tarlası

Senden ayrılalı otuz yıl olmuş
Gidip görmeyene küsmüş bin başak
Yıkık binalara hep kuşlar dolmuş
Gördüm viraneye dönmüş bin başak

Dört yüz haneliydi düşmüş seksene