Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Ey tabibim em sürme sen,
Bağrımda kapanmaz yara
Eğer yaramı sarma san
Muhtaç eyleme ağyara

Hakka meftun olan gönül

Hangi dalda bülbül ötse
Gülüşan gelir aklıma
Sesini sesime katsa
İsmi-şan gelir aklıma

Kullar sığınır Allaha

Allah bir can vermiş bana
Özü bana emanettir
İnandım kelâm Kurân'a
Cüzû bana emanettir

Muhammed-i O hakk yola

Çalışıp yoruldun nafile boşa
Şimdi üzülecek oldun emekli
Motor bitik çıkamasın yokuşa
Şimdi itilecek oldun emekli

Yıllar boyu emek vermiş işine

Hakka sevdalı aşığın
Bülbülü gül zara düşer
Özde yoksa nur ışığın
Ak kalbine kara düşer

Aç gözünü yukarı bak

Halk olan âlemi; Adem-i yerde
O birine muhtaç cümle yi görün
Gözlerinde yoksa gafleti perde
Yukarı bak birde semâ yı görün

Bu fani'de kimse kalmaz ezeli

GÜL ANADA

Sevgi desen anada var
Tatlı sohbet dil anada
Her mevsimi yeni bahar
Çiçek açmış dal anada

Boşa yaratmamış arz ile arş-ı
Gerçeyi görmeyen göz neme lazım
Kıyamına durmuş ayı güneşi
Secdeyi öpmeyen yüz neme lazım

Şu toprak bedenim ruhla uyandı

GÖNÜL


Ben dünyada yanar oldum
Sende barı yanma gönül
Gül idim açmadan soldum

Gönül uzaklarda,hasret yurduna,
Yuvasız kuşları,viran güldürmez,
Sevdayı gizlesen,dağlar ardına,
Ferhat’a deldirir,kerem güldürmez

Namert ile merdin,açık arası,