Kaç yıl oldu yaban ele düşeli
Gurbet acısını bilen ağlıyor
El atıpda örgüsünü çözemediğim
Saçlarına aklar düşmüş yarim ağlıyor
Bütün dertlerime ortak ettiğim
Bir yıl daha geçti deli ömrümden
Mutluluk kapımı çalmadı gitti
Tüm gemiler döndü son seferinden
Beklenen o yolcu gelmedi gitti
Bir dost istiyorum dosttan da öte
Sende fanisin bu alemde bende
Seninde Yaradana bir can borcun var
benimde
O halde bu düşmanlık niye
Senide bir ana doğurdu benide
Ahh canım İstanbul’um,,,
Değil her semtinin
İnsan kokan her sokağının adı gizli
Kalbimde benim
Cumbalı evlerin kapı ağzı doyumsuz sohbetlerin
Bahar geldi bak
Üşüyor benim yüreğim
Gel
Sıcak sesinle ısıt kalbimi
Hüzünler yağıyor içime
Mavi
Siz de severmisiniz bu rengi
“Evet” Cevabı çınladı kulaklarımda sanki
Mutlu olmak varken bu hayatta her şeye
Rağmen.
Ve;
Mutlu etmek insanları ayırım
Gözetmeden.
bensiz ey gül gülşen-i âlemde mey nûş eyleme
andelîb-i aşkını hasretle hâmûş eyleme
gönlümü sahbâ-yı hicrânınla bîhûş eyleme
her ne cevr eylersen et ahdı ferâmûş eyleme
-Radikal bir karar almışsınız sözlerinize bakılırsa
Ama yerinde bir karar rahat edersiniz burada
-Umarım ve dilerim öyle olur doktor
-Eylülü de bir başka güzeldir hiçbir yere benzemez
Zaman…
Beş harfli iki hecelik bir sözcük
Çok sıradan bir tanım olmadı mı bu
Onun dünyalara sığmayan
Görkemine karşılık…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!