Utancımdan ölüyorum sevgilim.
Korkmuyorum artık bunu bilmenden.
Yanıma gel lütfen, beyaz pamuklara sar beni.
Yalnızlık vuruyor yüzüme pençelerini.
Gökten yağan kan taneleri geceleri gizliyor kendini.
Gölge gibi biriyim ben.
Kendimi göremiyorum.
Belki de yokum ondandır.
Varım aslında ama çelişkilerle doluyum.
İçimde bir ürperti var.
Aşığım sana, sen bana olmasan da.
Odamdan dışarıya çıkan gürültü,
Bir gece yarısı herkesi ürküttü.
İçimdeki çocuk yıllarca kin güttü.
Yakınımda biri var, tam yanımda duruyor,
Hemen masanın karşısında oturuyor.
Nasıl söylesem bunu ona, düşmanlığımı.
Onun bana yaptığı ucubeliği, unutmadığımı.
Sanki hiç olmamış gibi davranıyor.
Halbuki daha geçen ay yaptı bu keleği bana.
Kazanmak için birini yenmek mi lazım
Yenilen insanın gururunu incitmek mi lazım
Hapşururken gözlerimi açık tutmaya çalışıyorum
Yaptığım kötü şeylerden dolayı değil utancım.
Yapmayı planlayıpta yapamadıklarımdan.
Utanıyorum çünkü vatana millete hayırlı bir evlat olamadım.
İnanılması zor bir hayatta
Neredeyse yirmibirinci yıl geride kalmakta
Zamanın kıymetini anlasamda anlamasamda
Ulan gaza gelesim geldi bugün be
Çıktım evden dışarı
Atladım en kalabalık caddeye
O da ne yok üstümde elbise
Olsun be gaza geldim bir kere
Sanıyordum ki bu gün çok yakışıklıyım
Doğum günümde yalnızım.
Telefonum kapalı, zaten bir Allah’ın kulu aramadı.
Elimde içki şişesi, boynumda asılı günahlar,
Unutulmaya çalışılan bir eş,
Babasız kalan bir çocuk…
Doğduğum günü ölüm günüm seçtim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!