ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Anlam yüklü değerli çalışmanızı yürekten kutluyorum. .+.+. Saygı ve sevgi ile kalın.
Geri gelse o asude zamanlar, çın... çın... zilleriyle gelip
geçerken tramvay. Yeniden okumak için geçmişin sararmış
sayfalarına döneriz; çocukluk, gençlik dolu dingin biz.
Üsküdar'dan Kısıklı'ya, Beyazıt'tan Edirnekapı'ya. Eminönü'nden
Yedikule'ye uzanan raylar; İstanbul İstanbul gibiydi, temiz
ve şık giyinmiş bayanlar, baylar. İnsan İstanbul'a yakışıyordu
o yıllarda, İstanbul insanlara... Nasıl olursa olsun koca kent
en kirli köylere dönmiş, olmuş maskaradan bin maskara.... = ++ =
Çağın gam yükünü
Sırtıma sararak
demişsiniz ,şair gamsız olamaz ki,
yüreğinize sağlık İnci HN.Çok Çok beğendim.
Sabahın ilk şiirini okudum. Takılıp kaldım ;
***
Son seferinde bırakır beni
Yalnızlar durağına
Çağın gam yükünü
Sırtıma sararak****
Dün haberleri izledikten sonra aynı duygu içindeydim. Şiire bi şekilde bulaşmış bir ruh daha çok mu etkileniyor ,hatta daha mı suçlu hissediyor kendini diye hayıflanmıştım..
Bir yerde mi okumuştum tam hatırlamıyorum. 'Sanatçılar ,şairler bir uçurumdan yere düşen ,gül yaprağının sesini duymak için, kulağını toprağa dayayan kimselerdir' diyordu.
Doğruymuş...İşte çağın gam yükünün ağırlığıyla yazılmış bu kısa şiir. Bir yığın söz kalabalığına gerek yok diyor...Yüküm ağır diyor.
'Hem de nasıl ağır' diyorum bende...
Kaleminiz daim olsun. Kutluyorum sizi. Sevgilerimi bırakarak.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta