Bütün pencerelerimi kendi ellerimle ördüm içeriden.
İçeri sızacak gün ışığı, dışarıyı izleyecek boşluk bırakmadım.
Zifiri karanlık oldu her bir köşesi odanın.
Mesele karanlıktan korkmamak falan değil.
Mesele, aydınlığın artık hiçbir şeyi çözmemesi...
Bir zamanlar okyanusları aşmaya yeminli o koca yürek,
şimdi diz boyu bir suda boğulmaya ne kadar da arzulu.
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta