Bütün pencerelerimi kendi ellerimle ördüm içeriden.
İçeri sızacak gün ışığı, dışarıyı izleyecek boşluk bırakmadım.
Zifiri karanlık oldu her bir köşesi odanın.
Mesele karanlıktan korkmamak falan değil.
Mesele, aydınlığın artık hiçbir şeyi çözmemesi...
Bir zamanlar okyanusları aşmaya yeminli o koca yürek,
şimdi diz boyu bir suda boğulmaya ne kadar da arzulu.
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta