Aklımda yine sen varsın
Sanma başkası dolanıyor
Görüyorum, bensiz daha bahtiyarsın
Geçer dedigin her dem daha da vuruyor
Sesinin son hecesini duymayalı
Sana bu kadar aşık olmamak lüzum gelirdi
Fakat felek oynadı oyununu kör etti senden başkasına gözlerimi
Uyku uyumamaksa aşkının bedeli
Seve seve beklerim gündüzleri
Sensiz geçen her saat yüreğime bir kesik
Her yeni gun bir siir
Ve her siir bir sen
Seninle kalkacagim artik sabahlara
ruhun gunes gulumsemen ruzgar olacak
Gunesin beni isitmasina ruzgarin saclarimi dagitmasina izin verecegim
Aramızda bir buzdağı var görünmeyen
Erimeyen ve hareket etmeyen
Öylece duruyor orada
Ne sen ne ben bir şey yapıyoruz buna
Gözümün içine bakar uzaklaşıyorsun benden
Bir kuş misali konayım pencerene
Sen camı açıver
Süzülerek gireyim içeriye
Uçup uçup konuvereyim odanın ortasına
Besle beni güzel ruhunla
Öteyim sabah akşam biricik aşkımla
Ölürüm senin için bilmezsin
Bir bakarsın sokağın ben kadar sessiz
Sen her sabah uyanırsın bensiz
Ben tek gece uyuyamam sensiz bilemezsin
Umarım aşkımızı hiç bitirmezsin
Yine içimi kaplayama başlıyor bir sis
Bir ben bilirim yalnızlığı
Bir de İstanbul’un ıssızlığı
Her adım attığımda yankılanır
İstanbul’un marşı
Sarhoş etti beni şafağın güzelliği
Soğuk bir kış günü
Büyüledi bu şairi
Bomboş sokaklar ayrılık getirdi
Anlamsız geçen zamanlar
Anlattı bana acımasız kaderi
Yorulmuşum sürgünlerden
Kafamın içine giden o yolları geçmekten
Erimişim sessizce
Bir köşede yalnızca çürürken
Gözlerin miydi beni bitiren
Yoksa hayallerim mi
Sen miydin bu kadar güzel olan
Yoksa ben miydim seni böyle güzel gören
Ellerim miydi kalemi tutan
Yoksa titrek ruhum mu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!