Timur İlikan Şiirleri - Şair Timur İlikan

Sevmektir sevdanın temeli, harcı
Senden ayrılmaksa en büyük acı
Dizilmiş kapımda gamlar, kederler
Ne olur gel artık sen bana acı

Saplanmış hicranım çıkmaz sinemden

Yaşandıkça yaşanası şu hayat o kadar da kısa ki
Tek bir mısraya sığıverdi o dev gibi görünen hayat

(31 Ocak 2006/ İstanbul)

Sevgi dolu kalpler günü geldiğinde dursa da
Nice sinelerde yıllar boyu her demde atar
Birgün felek tüm saatleri ölüme kursa da
Sevgi dolu kalpler bu dünyaya bin mânâ katar

(1 Mayıs 2007/ İstanbul)

Hasrettir aşka bütün gönüller
Konar durur dallara bülbüller
Yüreğimde lâleler, sümbüller
Aşka kucak açarak büyürler

Sevdâ bahçesinde bir çiçeğim

Ansın seni her demde bu sevdâlı dudaklar
Candan beni en çok sevecek yâr yine sensin
Kışlarda şu donmuş yüreğim sende konaklar
Her dem beni nârıyla yakan har yine sensin

Aşkın beni sarsın diye hep Hakk'a niyazlar

Kara gözlü, siyah sırma saçlı gecelerde
Sen yokken yanımda bilmezsin sevgilim
Aklımdan neler geçer neler
Karanlık gecenin üşüten serinliği
Her dem tenimde gezer de gezer
Sensizken mutluluk yâr

Sevdâsız ölüp
toprak olup gitmektense
Sevdâmla ölüp
fışkırmak isterim toprağımdan
sevdâ çiçekleri olarak

Sensizliğin göbek adıdır hüzün
Ne zaman her nereye baksam
Ordadır aydan arı nurlu yüzün
Hep soluyor bir bir vazomda
Batan güneş misali çiçekler
Bu yalnız çarpan yürek seni

Canım hep cânânı özler
Kor oldu bağrımda közler
Ağlamaklı oldu gözler
Kederlerdir benim derdim

Sensiz geçmez oldu günler

Aynı yerde, mekanda senle olmasam bile
Vuslatın sevinciyle her dem dolmasam bile
Mutluluk çiçeğini tek tek yolmasam bile
Gözlerimden süzülen damla damla yaştasın

Yüreğimde hep esen sensizlik esintisi