Timur İlikan Şiirleri - Şair Timur İlikan

Sensizliğe hüküm giymişim
Bir yıl, üç yıl, beş yıl ne fark eder
Bekleşir sürekli başımda
Her biri gardiyanım olmuş
Yüzlerce, binlerce keder
Duvarlar çentik izleriyle dopdolu

Düşerdi önümüze beyaz bir ay ışığı
Yürürdük o sahilde adım adım el ele
Sarardı gönlümüzü birden aşkın büyüsü
Hep dalgalara karışırdı gülüşlerimiz

Kol kola, yürek yüreğe, göz göze

Yılların ardında kalan, aşkın her hâtırâsı;
Seneler boyu aklımdan, bir an bile çıkmıyor.
Hemen her gece gördüğüm, tatlı bir aşk rüyâsı;
Bin kere tekrar etse de, gönlüm aslâ bıkmıyor.

Mâziye dönüp bakınca, seni görürüm her an;

Hangi yöne baksam hep sen varsın
Bâzen sıcak ve nemli nefesimle
Buğulanan bir camda şekillenen bir resim
Bâzen bir ressamın tuvalinde beliren
Renk çümbüşündeki bin renkten bir renksin
Elimi nereye uzatsam sen

Âşıklar atışır
Gönülleri yatışır
Siyâsetçiler atışır
Oyları kapışır

(18 Ocak 2007/ İstanbul)

Sabah güneşimsin sen ufkumu aydınlatan
Geçip giden ömrüme doğmalısın her zaman

Her mevsim gönlümdeki ilkbaharım, yazımsın
Kaderime kazınmış çıkmaz alın yazımsın

Herşeyi yoktan var eden, her canlıya can verendir
Bütün yazgıları yazıp, her kadere yön verendir
Ölümlü yaratılmışken, ölümsüzlüğe eren kul
Herşeyini fedâ edip, Hakk yolunda can verendir

(17 Ekim 2007/ İstanbul)

En karanlık gecelerde bende koyu bir hüzün
Issız karanlığı delen beyaz bir aydır yârim
Gecenin siyahlığında nurdan hayali yüzün
İçindeyim ben sensiz bilemem kaç aydır yârim
O sararan yapraklara bürünen bitmez güzün

Çok güzel bir eser kaleminden üstât
Her şiirinde ayrı bir hüner, ayrı bir tat
Sevdânın yerini gün gelir alırsa ayrılık
Hüzün ateşi alevlenir yakar bağrı heyhat

Kayınca düştüm yere
Her yanım yara bere
Dilimde de tüy bitti
Haksızı yere yere

(26 Kasım 2007/İST.)