Timur İlikan Şiirleri - Şair Timur İlikan

Sensizliğin göbek adıdır hüzün
Ne zaman her nereye baksam
Ordadır aydan arı nurlu yüzün
Hep soluyor bir bir vazomda
Batan güneş misali çiçekler
Bu yalnız çarpan yürek seni

Canım hep cânânı özler
Kor oldu bağrımda közler
Ağlamaklı oldu gözler
Kederlerdir benim derdim

Sensiz geçmez oldu günler

Ansın seni her demde bu sevdâlı dudaklar
Candan beni en çok sevecek yâr yine sensin
Kışlarda şu donmuş yüreğim sende konaklar
Her dem beni nârıyla yakan har yine sensin

Aşkın beni sarsın diye hep Hakk'a niyazlar

Hasrettir aşka bütün gönüller
Konar durur dallara bülbüller
Yüreğimde lâleler, sümbüller
Aşka kucak açarak büyürler

Sevdâ bahçesinde bir çiçeğim

Sevdâsız ölüp
toprak olup gitmektense
Sevdâmla ölüp
fışkırmak isterim toprağımdan
sevdâ çiçekleri olarak

Dâimâ en güzel hükmü verir yüce Yaradan
Uymalı hükmüne, çıkarmalı nefsi aradan

(27.12. 2005/ İstanbul)

Taze bir gün ışığısın
Süzülürsün gönlüme
Varlığında var
Yokluğunda yok olurum

Çin seddi olsa yıkılır önümde

Soğuk bir rüzgâr olur da
Eser yalnızlığım çılgıncasına
Yüreğimi göğsümden dal misali
Söküp bir anda koparırcasına
Gözyaşlarım yağmur olur düşer
Hicranımın bitmek bilmez yasına

Sen yokken yanımda
Atmıyor yüreğim bağrımda
Dolaşmıyor kanım damarlarımda
Artık görmüyor iki gözüm
Sensizliğe doğan bu gecede
Tutulmuş dilim

Bildiğiniz gibi ülkemizde
Hayat pahalı mı pahalı
Yaşam şartları zorlu mu zorlu
Elektrik pahalı
Benzin pahalı
Et pahalı