Tevekkülde Olmak Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ne zaman bıraksam gönlümü
Vaktin sahibine,
Gökyüzü içimde
Bir seccade gibi serilir önüme

Ne zaman ki kaderin önüne
Set çekmeye kalksam aklımca
Birden kabarır bütün nehirler,
Çamur taşır göklerden dünyaya.

İnsan sanır ki kendi elleridir
Hayatın yönünü değiştiren;
Oysa bir yaprak bile düşmez
Rüzgârın hükmü bilinmeden.

Ben sustuğumda konuşur kader,
Ben çekildiğimde yürür zaman.
Ve anlarım:
Bazen kurtuluş,
Savaştığın dalgayı yenmek değil,
Ona emanet olabilmekten geçer

Meğer huzur,
Olacak olanı oldurmaktan değil,
Olmuş olanın ardındaki
Hikmete secde etmekle olurmuş