Tenimde solan sen Şiiri - Mustafa Çeker

Küçük şeylerde mutlu olmayı bilirim
Bir kahve fincanındaki buharı seyrederken
Yağmur damlalarının camda yazdığı şarkıları dinlerken...
Gözlerim kapanmadan önce aklıma gelen gülüşünle...
Saatler sonra hala aynı yerde duran fincanın soğumuş kahvesi...
Kapı arkandan usulca kapanırken çıkan o son ses....
Ama....sadece bir tek gidişin yıkar beni
Seninle paylaştığım yarım gülümsemeler
Gece yarısı attığın uyuyamadım mesajına
Verdiğim ben,de ler
Seni seviyorum derken yarım kalan sözcükler
O eski fotoğraflara bakarken gözlerim doluyor
Gece yarısı yastığa gömdüğüm fısıltılar
Sen giderken yanıma almadığım sözlerin,dudaklarımda asılı kalır...
Şimdi hepsi yara izi oldu içimde
Kimse bilmez di teninin tenime deydigi o anları
Boynuma gömdüğün yüzünün bıraktığı ıslak izi
Dudaklarından aldığım son yurdumun o acı olduğunu....
Sadece ikimizin bildiği o ateşli sessizliği
Şimdi kocaman boşluk var içimde
Sadece sesinle mutlu olan o adamı
Gidişinle birlikte öldürdüğün Koca yüreği
Bilirim..... Zaman geçer
Belki yine gülerim bir gün
Yine küçük şeyleri severim belkide
Ama gidişinin bıraktığı o boşluk .
Her bıraktığı mutluluğun kenarına siyah bir çerçeve çizer....
Aramızda olan tarifsiz vaka
Bedenimi ruhumu param parça eden
Sonsuz göz yaşı sensiz kaldı