Tencere Yuvarlandı Şiiri - Güven Tekin

​Bulunmaz dünyada bizim gibisi,
İkimiz de koptuk zincirden, bağdan.
Herkesin aklı tam, bizde yarısı,
Belli ki fırladık aynı tornadan.

​Tencere yuvarlanıp bulmuş kapak,
Dışarıdan bakanlar sanıyor ahmak.
Kaderin işine dön de bir bak,
Biz kafa kafaya verdik sonradan.

​Derdime bir çare aradım durdum,
Gezdim şu cihanı, boşa yoruldum.
Sende de aynı dert, ben de vuruldum,
Gönül yarasını sarmaz yaradan.

​Felek sillesini erken indirmiş,
Bizi dert küpünün içine bindirmiş.
Hangi yana baksak tokatı yemiş,
Nasibimiz kalmamış ki dünyadan.

​Olsun be a canım, varsın öyle olsun,
Bizi anlamayan yolunu bulsun.
Bırak bu delilik bize şan kalsın,
Korkmayız artık ne kardan, borandan.

​Kafadan kırığız, eyvallah deriz,
Aynı acı kahveden birlikte yeriz.
Dünya tersine dönse biz yineleriz,
Vazgeçmeyiz bu garip sevdadan.

​Ömür boyu sürsün sözüm söz sana,
Kader vursa bile sen dön bak bana.
İki deli çıktık biz bu meydana,
Bizi ayıramaz dağlar aradan.