Tencere kapak Şiiri - Güven Tekin

​Benim aşkım biraz uyuz ve gıcık,
Bense uyuz ve gıcık biriyim.
Tencere yuvarlandı, sahibini buldu;
"İyi ki yanımda" dediğim tek insan...

​Şiirler hep onun sokağında yazılıyor,
Destanlar onunla birlikte kuruluyor.
Benim her yolum ona çıkıyor,
Her bir bakışımda,

Ela gözlerinde kayboluyorum.
​Sana seni nasıl anlatayım?
Ben sen oldum, bende sen...
Sen ateş oldun bende, ben deniz;

Sen mehtap oldun, ben yıldız.
​Hastalandığımda yanımda bir tek o vardı,
Tuttu, kanatlarının altına aldı beni.
En çaresiz olduğumda yanımdaydı;

Çareleri, yarama merhem oldu.
​Şimdi bu kadar mutluysam,
Sebebi, onu hayatımın merkezine almamdı.
Pişman mıyım? Asla!

Keşke daha erken tanışsaydık...
​Birbirimizin elinden tutar, mutlu olurduk;
O da mutlu olurdu.
Ne yara izi kalırdı ne de yara,
Sadece aşk ve sevda kalırdı.