Yırt karanlığımı;
Alevin sarmalasın benliğimi.
Sevdan essin başımda,
Kavak yellerinin hiç esmediği ruhumda.
Yumarım gözlerimi, bir daha hiç açmam inan.
Eğer ışığını göremeyeceksem.
Bir bahar masalı anlat bana,
Yaprağın renginde, gelincik teninde
Papatya asaletinde, erik dalı zerafetinde,
Ama en çok sen tadında olsun.
En insanca duygumdun,
Herkesin adını aşk koyduğu.
Benimse ilmek ilmek dokuduğum kozamdın.
Tüm kaçışlarımda sığındığım, dokunulmazımdın.
Ve uğrun hayatı hatırlattı, yaşama yeniden dokundum.
Ve gökyüzüm oldun,
Ben senim bilmiyorsun...
Mutsuz uykulara, uzandığında,
Hep baş ucundayım.Görmüyorsun...
Gözlerin, uzaklarına daldığında
Hasret türküsüyüm dudaklarında.
Bir türlü söyleyemediğin.
Gecenin saçlarına dolamışsın,
Bir ödünç sevda ile yüreğimi.
Ve maviye boyamışsın
yangın mavisine.
Al git yüreğimi
hayaller ülkesine.
Düş güneşim. bulutlara bürünme
Karanlığa, bezeme beni.
Ben, en çok maviler giyerim
Siyaha matem eyleme beni..
Yeşille sevinirim,
Işığına hasret kılma beni.
Ay aydınlatırmış geceyi,
yıldız bahçesine dönmüşmüş gökyüzü.
Kimin umurunda,
Sen yoksun ki...
Biliyormusun canım?
Canım acıyor canından ayrı.
Uzak iklimlerin çocuğu aşk,
Benim sadece düşlerimde yaşar.
Hep hüzünlüdür o çocuk,
Gözleri ağlamaklı uzaklara bakar.
Bilir ama yine de bekler,
O hiç gelmeyeni, istemese de özler.
Sevmek zamanı şimdi,
Aşk kokuyor baharda tomurcuklar...
Kanım alev tuttu sanki
Yazık ki;
Yokluk duygusu avuçlarımda hapsolan.
Kış baharı bir aşk da
Kasvetli bir gri dolanır ayaklarına,
Uçsuz bucaksız yalnızlık yazgısında,
Düş bile kurdurmaz bu tuhaf dünya…
Daraltır bir de vakitsiz vakitlerin yangını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!