Temel Kurt Şiirleri - Şair Temel Kurt

Bizi sığırcıkların uyandırdığı sabahlarda düşerdik yollara
Hep erkenden bitiverirdi günlerimiz
Ekmeğimizi ve ümidimizi bölüşür
Halaylarla meydan okurduk umutsuzluğa
Ne vakit elini tutsam
Kadifeden kuşlar uçardı sesimde

Senin kimliğin ne renk çocuk
Duvarın hangi yüzünde ağlarsın tanrılara
Ben bir kırlangıcım geri döndüm babamın yurduna
Yurdumki; yakılmış kefiyesidir anamın

Ağzımda kan tadı, dişimin kovuğunda barış incisi

1

Unutmaya çalıştım önce
Baktım olmuyor, anlamaya çalıştım sonra
Pek başarılı olduğum söylenemez ya
Çiçek adları gibi güzeldi varlığın

Ben şimdi
yıkılan dünyaların ağıtlarını
başındaki yazmasına işleyen anamın
rüyalarındaki o yitik ülkeyim.

Ben şimdi

Keçi çobanı/öykü


***
Öğlen güneşi öyle parlaktı ki bütün keçiler kaynağın başında toplanmış kana kana su içiyorlardı,küçük kız da keçiler gibi eğilmiş dudaklarını suya değdirerek su içiyordu,yeşil gözleri suda dört yapraklı bir gonca gibiydi.

gök delinmişçesine yağmur yağıyor
ben seni düşünüyorum
bütün güzel sıfatlar geçiyor dağarcığımdan
birde yağmurdan saklanan anılar geliyor aklıma