Ben şimdi
yıkılan dünyaların ağıtlarını
başındaki yazmasına işleyen anamın
rüyalarındaki o yitik ülkeyim.
Ben şimdi
gökyüzünde toplaşan göç kavimleri gibi
içinin lodosunda
o topal martıyla konuşanım.
Ben şimdi
sanrısı delilik olan bir şimdiyim
yüreği kuş yuvalarını arayanım
mezarları bu dünyaya sığmayan o güzel çocuklar aşkıyım.
Ben şimdi
Mezopotamya'da halay, Karadeniz'de tulum sesiyim
kılıçtan kurtulmuş nesiller aşkına
narı dökmeden yiyebilenim
Ah ki benim ömrümü de karaya çaldılar...
Temel Kurt
Kayıt Tarihi : 26.01.2026 09:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Konya'da ney sesiyim
içinin denizlerinde çağlayan
babamın dökemediği gözyaşı tren garlarında
annemin beyaz tülbendiyim acılardan geçmiş
şiirin yaktığı bin bir yüreğim
yıkılan dünyaların ağıtlarını
başındaki yazmasına işleyen anamın
rüyalarındaki o yitik ülkeyim.
TÜM YORUMLAR (6)