İlk göz ağrısıydı canından çok sevmişti
En güzel günleri onunla geçirmişti
Geleceğe dair ne hayaller kurmuştu
Yıktı civanımı bırakıp gitti hain
Ona çok güvenmiş yürekten inanmıştı
insan olanı, hüzne boğuyor şu gariban göçmenler
Doğdukları topraklarını bırakıp kaçak gelirler
Bazı vijdansızlar tarafından üst üste bindirilip
Çok dramatik şekillerde ölüme gönderilirler
Umuda yolculukta bir sürü engelle karşılaşıyorlar
Fitne,fesatlık edene sakın aldırma
Onların gazına gelip, başkasına saldırma
Yanlış işler yapıp, Adına toz kondurma
Sağduyulu olmak dururken, kavga etmek ne diye
Öfkeler yüzünden, nice ocaklar söndü
Aradan asırlar geçsede
Kerbela'lar devam ediyor
Nerede şiddet,ölüm varsa
Orada,kerbela yaşanıyor
Haklı olanlar, yine mağdur
Sormadan edemiyor insan
Bu kötü gidişat nereye böyle
İşçi, köylü,emekçi pesperişan
Haramzadelerin keyfi yerinde
Kimse önünü göremiyor
Otuz Ekim cuma, İzmir için kederli bir gündü
Binalar yıkıldı, onlarca kat üst üste bindi
Göçükte kalan ailelerin, tümden ocağı söndü
Allah böyle bir depremi, bir daha yaşatmasın
Ocakları söndürüp, yürekleri dağlatmasın
hiç birşey yaşanmamış gibi
Hayatımıza devam edelim
Bir macera yaşandı bitti
Gerçekleri kabul edelim
Sanki hiç tanışmamış gibi
Gel medet mûrvet de be hey gafil adam
Berrak olan zihinleri kendince bulandırma
Bize yolu, yol büyüklerimiz asırlardır öğretmiş
Kah zerdüştüz, kah yezidi deyip inancı sulandırma
Ezelden beri yolumuz bellidir belli
Aklımı başımdan aldın
Saf temiz kalbimi çaldın
Sevdim demen, yalan imiş
Çaldın kalbimi geri ver
Ellerin hep ellerimde
Yüreğim yanıyor, kalbim yaralı
Ondan kalan dertler, sıra sıralı
Her tarafımda, sancılarım artmış
O zalim okunu, vurdu vuralı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!