İlk göz ağrısıydı canından çok sevmişti
En güzel günleri onunla geçirmişti
Geleceğe dair ne hayaller kurmuştu
Yıktı civanımı bırakıp gitti hain
Ona çok güvenmiş yürekten inanmıştı
insan olanı, hüzne boğuyor şu gariban göçmenler
Doğdukları topraklarını bırakıp kaçak gelirler
Bazı vijdansızlar tarafından üst üste bindirilip
Çok dramatik şekillerde ölüme gönderilirler
Umuda yolculukta bir sürü engelle karşılaşıyorlar
Aklımı başımdan aldın
Saf temiz kalbimi çaldın
Sevdim demen, yalan imiş
Çaldın kalbimi geri ver
Ellerin hep ellerimde
Yüreğim yanıyor, kalbim yaralı
Ondan kalan dertler, sıra sıralı
Her tarafımda, sancılarım artmış
O zalim okunu, vurdu vuralı
İyilik düşünür, iyilik edersin
Hayatında nefrete yer veremezsin
Bu berbat dünyada sen bir meleksin
Ben senin saf ve temiz kalbini sevdim
Kendin incinsende, gönül incitmezsin
Hala acıyor, hiç dinmiyor sızı
bunun sebebi sensin, zalimin kızı
Sen bu yüreğime, kor bırakmışsın
Aylar, yıllar geçti , sönmüyor közü
Hala seni düşünürüm, sesizce
Kindarın, kalbi kara olur
Kirli emel'le dolar durur
Birlik, dirlik durur iken
O fitneyle meşgul olur
Kindarın, içi kötü olur
bir arada yaşamanın
Hıç bir Kıymeti kalmadı
En yakınım dediklerim
Arkamdan hançer sapladı
Artık aramızda hiçbişey
Sene iki bin on dokuz, aylardan Aralık
Yayıldı dünyaya, korona denen hastalık
zamanla çoğaldı, hastaneler yetmiyor artık
Böyle bir illet, ne görüldü nede duyuldu
Anne evladını öpüp, koklayamaz oldu
Yeter artık, koşturma beni peşinden
Gündüz hayalimdesin, gece düşümde
Aklımı, fikrimi başımdan almışsın
Bu gidişle kovdurursun işimden
Mahrum etme, yar beni gülüşünden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!