bir arada yaşamanın
Hıç bir Kıymeti kalmadı
En yakınım dediklerim
Arkamdan hançer sapladı
Artık aramızda hiçbişey
Sene iki bin on dokuz, aylardan Aralık
Yayıldı dünyaya, korona denen hastalık
zamanla çoğaldı, hastaneler yetmiyor artık
Böyle bir illet, ne görüldü nede duyuldu
Anne evladını öpüp, koklayamaz oldu
Yeter artık, koşturma beni peşinden
Gündüz hayalimdesin, gece düşümde
Aklımı, fikrimi başımdan almışsın
Bu gidişle kovdurursun işimden
Mahrum etme, yar beni gülüşünden
Herşeyi kafana takma,
zamana bırak
Bu dünya da, hiç hatasız kul olur mu
Sana karşı, çok hatalar yapılmış olsada
Geçmişe takılıp, küskün durmak olur mu..
Tüm dünyada, zalimler halkı ezer
Kendisi, köşklerde, saraylarda gezer
Özgürlük ve demokrasi isteyenleri,
emir vererek kurşuna dizer
Mazlumunların, yanında olmalıyız
Kardeşçe bir arada yaşayabilmeyi öğrensek
İçeride ve dışarıda bütün şer odakları hüsrana uğrar
Kin ve nefret yerine, sevgi tohumlarını eksek
Dağıtırız kara bulutları, üstümüze güneş doğar
Ön yargılardan arınıp birbirimizi anlarsak
Aklımızı başımıza alalım
Birbirimizle uğraşmayalım
Türkiye cennetten bir köşedir
Kardeşçe bir arada yaşayalım
Dayanışma içinde olalım
Hüngür hüngür ağlayacaksın
Saçını başını yolacaksın
Sonradan pişman olacaksın
Ama ben gittikten sonra
Ben neler yaptım diyeceksin
Derin hal'lere daldım
Kendimle başbaşa kaldım
Nice kusurlarım gördüm
Benim kavgam benim'ledir
Bir damladan yaratıldım
Komşum aç yaşıyorsa
Pazardan çöp topluyorsa
Evine ekmek götüremiyorsa
Ben mutlu olamam ki
Komşum iş arıyorsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!