Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

İçimde biri var, bana benzer, ben değil,
Kalbimde ki süveyda, hem alçak, hem sefil,
Akıl hükmetse ona, bir an bile saklamaz,
İsyan eder de Rabbine, sabır nasıl çatlamaz,
İçim kaynayan pota, ateş ateşi yakar,
Eriyen günahlar, gözümden dışarı akar,

Ben, kapının önünde duran yalan,
Bütün gülüşlerimi, ödünç aldım senden,
Her gece yatağa girince kaybolan,
Ve sabah, yeniden doğan ruhsuz ten..!

Aynaya her baktığımda, seni görüyorum,

Ya hani bir ülke vardı ya demokrasisi olmayan, inekleri meşhur hani..
Hani sonu ''landa'' idi hani..
Evin bir bölümünün sonuna ''landa'' koyunca oluşan ülke neydi ya dilimin ucunda...
Mutfak-''landa'' yok o değil, hela-''landa'' oda olur ama değil.
Ha ha ''Hol-landa'' yahu...
Portakal derdik ya işte o...

Ellerim cebimde, sokakta yürüyordum,
Delice koşuşturma, bir telaş görüyordum,
Dünya işi için bu acele, hayret ediyordum,
Akıntıya karşı, kürek çeken çekene..!

Etrafıma baktım, gençler maddeye esir,

Ölüm bize miras kalmış, atamız ademden,
Hz.Azrailin elinden, bizde bir gün geçeceğiz,
Değersiz bir taş gibi, kapkara bir madenden,
Beyaz bir kefen ile, bu dünyadan göçeceğiz,

Bir doğrumuz imandı, sahip çıkamadık,

Tüm lugatı değiştirdin, kelimelerin anlamları sen!..
Uzak demiyorum, ismini söylemek aynı manayı veriyor...

Bir tepe yada bir dağ bulup, avazım çıktığı kadar ismini bağırıyorum, kafamın içinde yankılandığı gibi, yankılanıyor ismin, bana geri geliyor.

Uzun bir yola çıkıyorum, tüm benliğim benle, ismini molada, yağan yağmuru biriktiren çukurlara atıyorum!..

'' Milli ve yerli doktorlarımız başımızın tacıdır''
***


Nasıl milli yerlidir bu hekimler odası,
Millet öder parayı, öyle yanar sobası,

Ecnebi kinini ötelerden, öttürürken kaval,
Senin marşın nasıldır, ihanet uzmanı Kemal,
Biz ''İstiklal Marşı'' biliriz, senin ki detone maval,
Senin notan nasıldır, ihanet uzmanı Kemal..!

Millet aynı türküyü söyler, sen amerika marşını,

Gözün gördüğü âfâk, bir avuç toprak,
Nazardan bakıp sanır ki hükmü mutlak,
Ömrün mîzânı ne anlar ki ezelden,
Bu ilim-i mahdut, şaşırır kendinden..!

Elin tuttuğu şey, ebed ne bilsin,

Yalnızlık zordur arkadaş,
Hemde çok zordur...
Bırakıp giden de yalnızdır artık kalanda.
Alışması da zordur, kavusmasi da,beklemesi de, karanlığa saklanıp aglamasida...

Gece olmaya başlayınca sabahın zifiri karanlığı iyice kararır...