Tek kişilik masada Şiiri - Duygusuz Şair

Tek Kişilik Masada

Bu şehir gece olunca bir başka susuyor,
Herkes evine, kendi kabuğuna çekiliyor.
Benimse içimde hiç dinmeyen bir gürültü,
Sessizlik bile üzerime üzerime geliyor.

Bir çay demliyorum tek kişilik bu evde,
Masada iki bardak varmış gibi hayal ederek.
İnsan en çok da kalabalıklar arasında,
Anlayan biri olmayınca yalnızlaşıyor işte...

Pencerenin kenarına geçip bakıyorum dışarıya,
Sokak lambasının altında tek bir kedi bile yok.
Gözüm dalıyor uzaklara, geçmişe gidiyorum,
Anlıyorum ki içimdeki bu soğuğun çaresi yok.

Ne arayanım var ne soranım şu yalan dünyada,
Kendi sesimden başka ses duymuyorum odamda.
Kader deyip geçmek kolay da yürek dayanmıyor,
İnsan tek başına kalınca yükü daha bir ağırlaşıyor.

03 Aralık 2019