Tek Kişilik Dünya Şiiri - Hatice Nayır

İstanbul’umun her sokağı
Ağacı, taşı toprağı altın değil
Aşk bundan gayrı

Gökyüzündeki bulut sana benziyor
Yerdeki karınca çiçek götürüyor sevdiğine
Denizde binbir dalga
Hep senden uzağa atıyor beni
Ama yine de yanımdasın işte

Ben böyle bir aşk görmedim
Böyle özlem, böyle yangın
Yerdeki parke taşları bile
Yokluğuna dargın

Ben böyle bir yürek de görmedim
İçinde sadece SEN olan
Saatler, günler geçse de
Hep sana vurulan
Hep sende kalan

Dedim ya daha önce
Tek kişilik bir dünya burası
Kapıyı açıp giriyorum
Ve sen Adem, ben Havva
Senden başkasını görmüyorum

Öyle işte sevgilim
Hep seni düşünüyor
Seni çok özlüyorum.