Tavşan Şiiri - Aykut Kınay

Sevgi bir ev kedisi aldı,
İki aylık minik bir afacandı.
Kulakları düşük,
Dünyaya şaşkın gözlerle bakıyor,
Anlamaya çalışıyordu oyuncaklarını.

Adı konusunda anlaşamadılar,
Bir oylama yapıldı evde:
Tavşan oldu adı...
Lakin havuç salatasını hiç sevemedi.

Uyku vakitleri neşeydi,
"Pışt pışt" sesleri doldu apartmana.
Annesi her gün ayaklarında sallıyordu onu;
Resmini koymuştu telefon ekranına,
Ağzında koca bir emzikle...

Pireler gelene kadar her şey güzeldi.
Tüyler saçıldı her yana,
Babasının ayakları domates tarlasına döndü.
Sevginin yerini telaş aldı.

Bir sabah,
O son cümle belirdi telefon ekranında:
“Sahibinden satılıktır!”