Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Eğer Halep ordaysa sen nerdesin ey insan?
Öyle sırtını dönmek olur mu böyle vicdan?

Beş yıldızlı otelde nutuk atmakla olmaz
Entel dantel tavrınla yana yatmakla olmaz

Sizi andık ey dostlar! Bir gönül bahçesinde
Huzur iklimleriyle yağan kar ensesinde
Yâd ettik anıları şair bülbül sesinde
Rüzgârla selam saldık göklerin nefesinde

Menfaatsiz dostluklar bir ömürle bitmez ki

Uyanın ey insanlar! Gün doğmaya yakındır.
Mazlum coğrafyalardan çıkan son firakındır.

Yırtılan karagece dildeki dileklerle
Geliyor rahmani feyz gökteki meleklerle

Gülen gözler içinde yaşam pınarı çağlar
Sen gülmesen ey gözüm! Kalp senden önce ağlar

09.05.2016

Tarık TORUN

Kana kana su içsen köyümün gözesinden
O bal şerbeti sular akarken deresinden

Kevserin dünyadaki billurlaşmış misali
Cana can katmaktayken suyun zemzemli hali

Kavaklar arasından bir ay doğar derinden
Umut ateşi yanar o kara gözlerinden
Aşka kapı açılır deruni sözlerinden
Bu sevdanın elinden
Ruh üfleyen dilinden
Nar-ı aşkın yolcusu

I

Sen yokken aziz dostum! Hakikat perdelendi
Kara zulmün elinde adalet gölgelendi
Saldırdı tüm zalimler mazlumlar boyun büktü
Göklerde kara bulut bahar rüzgârı ürktü

Sevdanla sel olup taştım
Neden bana darıl mışsın?
Ben senin için dağ aştım
Neden bana darıl mışsın?

Kuş olup gökte kol açtım

Gece gündüz ağladım.
Bağrıma taş bağladım.
Derya olup çağladım.
O insafsız bilmez mi?

Baharladım güzledim.

Körfeze bir bilezik Osman Gazi Köprüsü
Uzaklar yakın olur iki yakanın süsü

En kısa mesafede Hersek’le Dilovası
Kuş misali geçerken dünyanın arabası