Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Okyanuslar üstünden, semaya yükselen su,
Muson rüzgârlarıyla, çalar yağmur borusu,...
Felaketin izleri gökten iner doğrusu,
Bulutların gözyaşı, sanki Hint Okyanusu,
Pakistan vadileri, Azrail’in ordusu,

Bu kadar feryadıma,
Kanatlanan adıma,
Sen düşünce yâdıma,

Neden volkan patlamaz
Litosferde çatlamaz

Neler mi istiyorum? Bu nefis bende varken
Ne geceden bir mehtap ne gündüzden bir serap
Güneşim bana yeter gölgeleri kovarken
Bir tatlı dil aşkına çıkarken güzel hitap

Neler mi istiyorum? Gurbetin akşamından

Sen bir ana bir baba gibiydin onca gayret
Her sözünün özünde bulunur nice hikmet
Gül yetiştiren bağban işte budur marifet
Bütün şükranlar sana en kalbi duygu hürmet
Öğretmenime mektup içten dualarımla
Hayat boyu mutluluk sunan hülyalarımla

“Oku” diye başlarken en çok okunan kitap
Muhatabı insandır odur en yüce hitap

Okumak olgunluktur her zaman ve mekânda
Okudukça aydınlık oluşur her insanda

Tefekkür âleminde geçirir her demini
Ezeli vuslatıyla yoğurur matemini

Kuran’ın gölgesinde ilhamı ayet ayet
Bilir ki feraseti Rabbinden rahmet rahmet

Geçen geçmiştir artık yeni güne merhaba
Her gün daha çok gayret, her gün daha çok çaba
Azmin elinden kaçmaz dünyada hiçbir nimet
Sadece zekâ değil başarı da var gayret
Güneşi takip edip başlamak güne erken
Hayatı sıkı tutup güne Bismillah derken

çimde bir hüzün var yüreğime ay düştü
Kızıl fırtına esti göklerdeki ay düştü
Perdelendi güneşler kızıl bulutlar ile
İndi yere gök hilal feryadıma ay düştü.

Zalimlerin zulmüyle gök bayrağa kan düştü

Kalbimde aşkın varken, nar gerekmez.
Aşkım sen varken bana yar, gerekmez.

Kalbinde olsam, başka yer gerekmez.
Sevgin bana yeter, çok fer gerekmez.

Goncalar gül açarken kanayan al rengiyle
Kâinat huşu içinde seherin ahengiyle
Gün endamlı güzeller yaratılmış dengiyle

Tılsımlı asumana bezenmişti tüm renkler
Sevdalı sabahlarda altından kelebekler