Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Güneş gökte kaldıkça umudumuz yayılır
Bu can nefes aldıkça bin mutluluk sayılır
Şükür terazisinde nice nimet tartılır
Güneş gökte kaldıkça karanlıklar yırtılır

Aydınlık perde perde asumandan inerken

Sana binlerce şükür mazlumların duası
İnsanlık âleminin Türkiye’dir yuvası
Malazgirt’in ruhuyla Anadolu ovası
Dün doğdu Türkiye’me başladı büyük akın
Tarihe damga vuran kahramanlara bakın

İçine dolar hüzün güneş sana gülmeden
Bir tebessüm ışığı gözlerine gelmeden
Ayrılık acısıyla gözyaşını silmeden
Bir hayli zaman geçer gece gündüz bilmeden
Zaman keskin okuyla yüreğini delmeden
Eyvah dememek için gün akşamlı olmadan

Gökler kararmışsa yerler sıcaktır
Umut ver güneşe bin kez gülümse
Açan gökkuşağı sana kucaktır
Dualı dileklere bin kez gülümse

Dağlar uzaktaysa nehirler yakın

Gönlü güzel olanın bakışı gülden özge
Güldalı salınışı huzura olmaz gölge
Aşkın bakışı gülden al elinde bir belge
Güller açmış baharda
Ilgıt Ilgıt rüzgarda
Gül bakışlı gülendam

Zannetme karanlık öylece kalır
Güllerin gönlünde açar her gece
Bülbül ötmez anlık bir feryat salır
Melekler semaya uçar her gece

Renklerin cümbüşü açmış gül renkli

İbadet ve imanın başında gelir güven
O sevdayla sarılır aşkıyla candan seven
Güvenle her şey güzel hayata olur desen
Duygunun hareketi İhtişamını beğen
Güvenin teminatı Allah'ı kalpten seven
İtikat ve İhlasın başında gelir güven

Sabahın şebnemiyle güneş öpsün yüzünü
Ve de yedi rengiyle aydınlatsın özünü

Rızık aramak için yollar yakının olsun
Gözlerine sevdanın hür aydınlığı dolsun

GÜNEŞ YANSIYAN VELİ

İbrahim Hakkı der ki "Hocamın başucuna
Doğmayan o güneşi neyleyim ben neyleyim"
Her ekinoks dönemi güneş vurur tuncuna
Nice güneşler doğar bunu da sana söyleyim

Hasreti yanlızlıkla vakitsiz gelen hüzün
Bulutu perdeleyen denize bakan yüzün
Koynunda saklanılan baharın son demeti
Arşın arşın adımla içindeki gurbeti
Ufkuna açılırken İstanbul penceresi
Alırken seni senden Boğaz'da suyun sesi