telefonun çalacak zilinden,
medet umduran yar...
seni böyle vicdansız yapan,
içinde nasıl bir öfke var...
tenini ay ışığında yıkayan kadın,
senin hiç haberin yok,
saçlarını her gece ben taradım...
teselli etmiyor hiç bir şey bu gece,
yine yürek doldu, ha taştı ha taşacak...
batıyor gönlüme hangi şarkıyı dinlesem,
notalar saplanan zehirli bir ok gibi.
bir hevesle gelsen aklıma, nihavend!
yenik düşme oğlum,
Tutabilmek mi tüm duyguları
Yitip gitmeden bir başına
Yoksa siper etmek mi göğsünü
Aldırmadan deli kurşunlara
Sanmıyorum pişman değilim
Sevdim diye ağlamıyorum
tutamıyorsun işte,
yakışmaz eline aşk...
ne fazla sıkacaksın,
ne de gevşek bırakacaksın.
ne sen yanacaksın aşkla,
ne de o bilecek sevildigini.
unutmak bazen;
en değerli hazinesidir insanın...
tüm yaşamı acı verirken insafsızca
ve her hatırası saplanırken hançer gibi,
sevdanın doruğundayken gecelerinde
ve boğuşurken en yalnızken kederleriyle...
unutmuşum adının ayten olduğunu,
bugün tanıdık geldi ismin,
sonrası malum...
hatırladım adının ayten olduğunu,
gülsem mi ağlasam mı bilemedim.
ah şu benim unutkan hallerim,
Unuttun diye sitem etme ne olur,
Bir bilsen nasıl aklımdasın...
Sağım, solum her yanımsın.
Daldığımda uzaklara ufkumdasın,
Gözümü yumduğumda rüyamsın...
İki kişilik atıyor artık yüreğim,
unutulduğunda hatırlarmış,
en çok unutanları insan...
ve en çok da o zaman kanarmış,
yeniden açılan gizli yaralar...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!