Saçıldı bütün fotoğraflar havaya
duyduğum resimler
gördüğüm seslere dönüştü,
kalmadı hiçbiri bana
yaşamdan yadigar.
şimdiden sonra ölürsem artık
güzmevsimi torağa göm beni
gömeceksin elbet gömmesine ama
bir yanımı koynuna sakla
üşümüyesin uykunda geceleri...
Güz kaçkınıyım,
bahar ışkını..
Kapat artık göz kapaklarını,
meraklanma senin yerine
beklerim ben hayatı,
annen okşardı saçlarını
Yağmur var şehrin sokaklarında,
bu ne dayanılmaz duyumsamaktır
içimde hasret kokusu gibi yanar,
fesleğenlerin ağlaştığı kaldırımlara
atmak isterim kendimi.
Hava gibi
hava da boran
şıvgın yağmurlar gibi
okyanuslar da huzursuz
kıyılara vuran dalgalar
toprağa erince anca
Ne sen benimsin
ne ben seninim…
Aitiz aslında ikimizde
o meçhul sevgiliye..
Gün gelir huzurunda
Ufaralar kalınca tarlalarda
çuf çuf katarların ardından
havlardı kangal
kocaman
gece hasılı burnundan
solurdu keskin ayazı..
Ömür angut kuşudur,
ölsek mezara koysalar
ayrılmaz bir an başucumuzdan.
Herkesin bekler ömrü
bıkmadan usanmadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!