Talha Özsarı Şiirleri - Şair Talha Özsarı

Çıkmazında yolun ruhum kıvrılır,
Bu saf halden kalbim bizâr.
Yaralı gönlüme sızar,
Toprak sudan, aşk akıldan sıyrılır.

Dert midir acep dert diye seçtiğim?

Yırt kendini unutmaya
Devrin sahte kodamanı
Ne yapsa tutmayan maya
Bilemez sapla samanı

Etti bütünüyle ters yüz

Sitemim değil vitrindeki güce
Olsa ancak dağlara dağlaradır
Gidecek hiçbir şey kalmadı güce
Çabam ölü sağlara sağlaradır

Düşlerin hiç gelmeyen ipe sapa

Ne ise yürüten çağı topuğumla ezdim,
Aralanacaktı bambaşka bir kapı, sezdim.
Bulamadım hiçbir pazarda ısrarla gezdim,
Saça ak düşüren emre mukabil kâmeti.

Bükülmeyen direk eğri duvara zor imiş,

Böyledir dünya girift hikayesi,
Tat izafi; renk, koku, ses izafi,
Atsak kevniyata enine kesi,
Bir derin hikmet zerrelerde hafi.

Kolay olmadı sanrılarımla yüzleşmek
Hangi tepeyi aştımsa
Bir yanılgı daha çıktı önüme
Diş geçiremedim,
Yalnızlığımı caddelere sürgün ettim
Neden kaf dağının ardındaydı anlaşılmak

Çok zaman geçti
İnsanlar geldi insanlar gitti
Zamanı iki avcum arasına almaya niyetlendim
Niye etlendim zaman karşısında
Niye vücut gösterme iddiasına girdim
Kudretimi teğet geçen iradem var diye mi

Kale anahtarlarını yüklendiği boynuyla
Taassubunu deler diye sevmek
Korkup saklanan ruhlar bağnaz burçlara
Ne anlardı mantıktan stratejiden
Aşkın iâşesine terlemeliydi bidayette gözler
Yarılmalıydı akıl aşk için

Tüyden köprüde kaldım,
Yollar ipek serimi;
Uzak vehmime daldım,
Yaktı yine derimi.

Tüyler ürperten bir zamana düştük,
Her taze tohumun başını ezen;
Filiz verme iddiasında kütük,
Okyanus diye bataklıkta yüzen!

Gaspolundu hayalin her karışı,