Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

pes etsemde ben
gönül etmez ey sevgili
gerçeklerin vardır elbet
itirazı..
düşen kalkar umut kamçısı
yalanlara mekan gerek

sanıyor musun ki
varım
yokluğum da ki
yarımım
zaman sensizliğe
zahmet

Yine
Bir günün ortası
Kenarının kaçırılmasının bir tafrası
Normal oldu artık normal,
Gecelerin bir kabus

Boş vereceksin hayatı boş
O zaten seni bir gün boş verecek
Gülüp geçeceksin her şeye,
Neden ağlayacakmışsın ki,
Zaten gerekte yok...

Kalbe niyaz eyleme
O bildiğini okur durur
Dünya da denen şu cihan
Diz çökmüş önünde ağlıyor,

Sanarsın bir yoldaş bir arkadaş

Inanmak istememistim
Kader beni de kandirdi
Bosuna heveslenmisim
Ask tiklayinca kapimi

Yüzüm ne zaman güldü de?

yaşamak nedir ki yokluğun varsa
ölümle eş değer sanki bir ceza...

tatmayan bilemez her anım cefa
yontsam da acıyı yine yok fayda...

bazen gül
bazen gülümse
bazen kahkahalar at
bazen de seviyorum de
ne kaybedeksin
ki

sesiz kalan bir umuttum hep
ne esmesini bilirim nede yağmasını
şu yalnızlıklar da bir içim su
içsem bir türlü içmesem bir türlü...

tutun ellerimi bağlayın kollarımı

öyle bir zaman geçer ki
anlamazsın
hiç,
yalanlar dolanır boynuna
tutunmaya çalışırsın göz gözyaşlarına
tutunmaya çalışırsın,