Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yokluğunda alınan her nefes
Varlığıma bir azap
Sen bunu ne bil
Ne de bundan bir haberin olsun,

yaz sen beni
yaz,
sana
usulca
kara bahtın kara yazgısında,
gönlün

yaşamak varken
neden her gün ölüyoruz
gülmek varken ağlıyoruz
sevilmek varken sevemiyoruz
bu kadar mı
aşağılık olduk

gecelere düşüyor naz
karanlığı öpe öpe
sen nerdeysen ben ordayım
ister kalp de ister yürek..

zamansız zamana kurban

mutlu olmak için
sebeb çok
mesela nefes almak
gibi..
mesela
kuşların cıvıltısı gibi

kalbime taktım ben seni
hayatın en güzel şekli
olmasanda ne fark eder
sanki yanımdasın gibi..

günler gelir günler geçer

Boş vereceksin hayatı boş
O zaten seni bir gün boş verecek
Gülüp geçeceksin her şeye,
Neden ağlayacakmışsın ki,
Zaten gerekte yok...

Kalbe niyaz eyleme
O bildiğini okur durur
Dünya da denen şu cihan
Diz çökmüş önünde ağlıyor,

Sanarsın bir yoldaş bir arkadaş

Inanmak istememistim
Kader beni de kandirdi
Bosuna heveslenmisim
Ask tiklayinca kapimi

Yüzüm ne zaman güldü de?

yaşamak nedir ki yokluğun varsa
ölümle eş değer sanki bir ceza...

tatmayan bilemez her anım cefa
yontsam da acıyı yine yok fayda...