Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Unuttum
Nasıl desin ki seni şu yürek,
Var iken
Onca hecelere
Bel/l/enmek,

sen
erişilmeyen bir dünyanın kraliçesi
uzaklığa yakınlık katan
tüm cümle alem karşı gelse de
sanıyor musun
ki

bir yaz günü soğuk Berlin'de
uzaklara dalan bakışlarım nerden nereye
kurçalarken hayallerimi
sensizliğimle örtülmuş gibi tüm güzellikler sanki...

yalanlar parçalayamaz ki gerçekleri

Sessizce geçiyordu ömür
Seneleri arkasında bırakarak
Gün ve gün an ve an,
Ve ben
Sevdiğimle kalıyordum o kadar,

Sessizce ölüyordu zaman
Belki
De
Kimileri
Kış uykusuna yattı sanıyordu,

adalet
neyin adaleti,
özgürlük
neyin özgürlüğü,
demokrasi
neyin demokrasisi,

özlemler kahılara bal
oluyorsa
acıların ne kıymeti
var?
ne kıymeti?
yan yan giderken

Yine yaziyorum seni
Senin yoklugunu
Yoklugunun özlemlerini
Özlemlerinin umutsuzlugunu

Yine hic bir sey degismiyecek

sessizliğe gömülünce
umut
tüm çanlar çalsa da
ne gezer
ne duyan var nede işiten
sanki gönlün kapısına kilit vurulmuş

ölüler ağlamaz
yokluğa bir set çekmişlerdir artık
gelecekte düne bir mazi,
bundan sonra
ipe sapa gelmezseler de
olur