Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

benim güzel annem
anneciğim,
bilemedim
hayatın çerçevesi
yokmuş
gözleri de yaşlı

ey barış
sen ne zormuşsun
o
kadar
seni savaşla elde etmek isteyenler var,
zehirli dillere düşmüşsün

Yokmuş gibi yap
Zaten gideceksin
Kalmayı deneme
Rüzgar ters yönden esse de,

nerde umut?
orda sen
nerde bir aşk
orda sen
yalnızlığım ağlıyor
kaybolan sevdam neden..

Yanan yüregim kaderinle
Oturmuslar basbasa
Soruyorlar birbirlerine
Ne olacak bu sevdanin sonu diye

Biri özlemler icersinde

Eh be gönül
Ne ettiysen senden çektim ben hep
Yarınların çırasını yakarak
Saat onikiye beş var
Meğersem yalanın gerçeğiymiş bu,

dalmışım yine hayallere
gerisi yok gibi yokmuş gibi
yan gönlüm yan sen yan tutuş
nasibim kısmetsiz bir ipucu,

umutlar yaralı bereli

boş
ver gitsin
boş ver,
beni yokluğuna
eklersin,
can da olmuşsun canan

aşkın tanrıya çağrısı
bırak dizginleri nolur
seven sevgisiyle çoşsun
sabahtan sabaha kadar...

aşkın tanrıya sorgusu

Askmi bu sevdami bilemiyorum
Kaptirdim gönlümü gülemiyorum
Sen hirsiz ben magdur bu gec yasimda
Sahlandi hislerim bakislarinla

Pazardan pazara sallaniyorum