Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

aşka müptela olunca insan
dert hanesine okur
meydan
olsa da
her gecesi
dolu dolu zindan

Bugün
Mutlu günlerimden bir gün
Evleniyor yegenim Sinan
Gelinimiz Tümay
Sanki gök yüzünün bir hediyesi
Cokta yakisiyorlar birbirlerine

Kim
İstemez ki
Sensizliğin pamuk ipliğine bağlı olmasın,
Sen
Hayatın ta kendisi iken

Bilinmeyen bir diyarın yolcusuymuşuz,
Kahıra niyaz eyleme
Ey
İnsanoğlu
Gelmek gitmekmiş kader

her
sabahın
bir ceremesi var,
nedense ben de hep aynı
hep aynısı
sensizliğin kancası

Yaşadığımız kadar yaşayalım
Üstü kalsın
Belki
Gelecek sefere kullanırız,
O

Dalgalan yüregim dalgalan
Askin okyanusunda
llem varacaksin bir gün
Gönlünün rihtimina

Felek bile pes edecek

belki bir hiçim
belki bir rüya
belki bir hayal
belki de masal...

söylermisin sen

günün dört tarafı
sarılmış
dert çile keder
neden geldim neden
şu dünyaya kader? ...

Sen beni hiç tanıma,
Bilme
İçimin karargahlarını
Da
Dertlerimin