Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

sevsende bir sevmesende
bu kalp seni yine sever
mutluluk senin neyine
dense bile yine değer...

anlamaya sevmek gerek

Elimizde kalacak hiç bir şey yok
Tüm gayretler bir hiçe mahsus
Yalana kumpas kurmuş insanoğlu
Hala şaşırıyor niye yalnız,

Sevmek
Seni sevmek
Istiyorum kalbimi dinlemek
Ve sonunda seninle gülebilmek

Aramak

ömür mü ki bu
hiç zannetmiyorum
yaşıyoruz işte
elimiz de kolumuz da bağlı,

hayat mı ki bu

atılmış gibiyim
zindanlara
bilemedim sensizlikmiş
adı
mesafelere suçu
vermek

Neylesin gönül
Gönül gönüle düştü ise
Ve
Sevmek suç/u ise
Kabule rıza,

varmışım gibi geliyor bana
yokluğun bir intikamı belki
soluk almayı nefes saysam da
bir faydası olacak sanki,

görüntü sessizliğe aç mı aç

Varsa kalbin
Yarınlar acılara dönüşebilir
Varsa kalbin
Erirsin bir bir
Varsa kalbin
Hayat olur zehir

Gözlerim yasardi,yasardi
Icimide sizilar sardi
Gönlümde karardi,karardi
Beni yaraliyan o yardi

Buldum sandim,inandim

Hayat güzel de
Ah bir de olmasa şu ölüm
Her şeyi bırakıp gittiğimiz,
Sanıyor musun ki
İçimde ki boşluğun