Kaya değilim, kum değilim.
İstiridye kabuğuydum, kırıldım.
Venüs’ü beklerken,
Denize döküldü incilerim.
Yemediğim dondurmaydı, eridi yıllar.
Kimi sevdiysem gitti, dönmediler.
Dağdan topladığım kestaneler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




'Şimdi daha iyi anlıyorum dönmeyenleri.
Ve dönmeyecek olanları… '
...
Güzel şiir,,,
tebrikler.
Süleyman kaya
Dönem dönem farklı fotoğraflar asılıyor yaşamlarımız üzerine.. Güzel işlemişsin dostum, Güzel bir şiir okudum kaleminden..
Her satırının üzerinde ayrıca durulmayı gerektiriyor bu şiir...beğeniyle okudum
sevgiler
ayşen GENCER
Dağdan topladığım kestaneler
Kuzine sobamın üstünde kaldı.
Soğuk kış gecelerinde babaannemin anlattığı hikayelerle birlikte tadına doyulmayan kestaneler..Evet...ne kadar geride kalmış meğer..Okuyunca anladım.Yaşam kargaşası içinde yok olan tüm güzellikler gibi çocukluk yıllarımızdaki güzelliklerde anılarda kaldı ne yazık ki.Yüreğinize sağlık Sn.Yıldız..
Saygımla
sen olasın halep sehri..ahmet abi yüreğine saglık cok güzeldi mesaj..mevlam iman ile son nefesimizi teslim etmeyi cümlemize nasip eylesin...
gurbet elden saygılarımı iltirim...
selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta