Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bu ben miyim diye sorduğum olur
Geçip karşısına bozuk aynanın
İnsan mısın diye sorduğum çoktur
Rahman-ı bırakıp şeytan! Olanın!

Düzene uyup ta kendin unutan

BEN ASLA SUSAMAM

Susmak bazen altından değerli imiş
Susan kazanırmış her zaman
Susmak güzel olsa idi
Dili neden yaratmış yaradan

EFENDİ


Elli dörtte geldim koca dünyaya.
Elliyi de aştık bil sen efendi.
Ümidimiz vardır dimdik durmaya.

ALMIŞIM YÜK’ÜMÜ

Çatma kaşlarını! Ey ceylan gözlüm!
Çatık kaşlarına ben dayanamam!
Üzüntü kederle geçti bu ömrüm!
Senden gelir ise artık duramam!

GELİN KENDİNİZE DİYE BU ŞİİR

Hoş görün dostlarım ne olur Beni
Şiirde eskiyim değilim yeni
Gözler gördü gönül dedi sevmemi
Küçük yaştan beri yazarım şiir

Gönül bahçendeki güller mi soldu?
Kokuları duymaz oldum sevgilim!
Kendim için seni sevmişim diyen!
Dillere ne oldu? Sorsam sevdiğim!

Unuta bilmişsin tebrikler sana!

SUDE

Yaralı bir yürek taşır gibisin!
Gönlünü kaptırmış ceylan misali
Sekersin ovada olmaz emsalin
Güllerin goncası gibisin Su de

Tarifi zor anlatmayı bilemem!
İçimdeki coşkuyu tarif edemem!
Düğümlenir boğazımda söyleyemem!
Seni ben kendimden çok ama çok seviyorum.

İçerimde kaynar aşkın taparcasına!

Sararmadan! Yaprakları Dalların
İlkinde gel sonu gelmeden Baharın
Kırılmadan gel içimde Umutlarım
Ümitlerim tükenmeden bitmeden Gel

Belli değil neler getirir yarınlar

HERŞEY OLMUŞ İSE OLAĞAN

Belli olmaz
Bir bakarsın
Kar görmeyen
Dağlara bile