Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Hırçın esti Poyraz gene sen gibi
Kırıp geçti yeşil genç dallarımı
Bu muydu kalbimin senden nasibi
Acınacak yaptın tüm hallarımı

Dönülmez yollara gittin yel gibi

BİLENE ALLAH’IN SEVGİSİ İNSAN SEVGİSİDİR

Bir koltuğa ancak bir karpuz sığar
Bir daha alırsan hepsi kırılır
Gönül’e bir gerçek sevgili yeter
İkincisi olmaz yürek kaybolur

Gönül bahçendeki güller mi soldu?
Kokuları duymaz oldum sevgilim!
Kendim için seni sevmişim diyen!
Dillere ne oldu? Sorsam sevdiğim!

Unuta bilmişsin tebrikler sana!

SUDE

Yaralı bir yürek taşır gibisin!
Gönlünü kaptırmış ceylan misali
Sekersin ovada olmaz emsalin
Güllerin goncası gibisin Su de

Tarifi zor anlatmayı bilemem!
İçimdeki coşkuyu tarif edemem!
Düğümlenir boğazımda söyleyemem!
Seni ben kendimden çok ama çok seviyorum.

İçerimde kaynar aşkın taparcasına!

Sararmadan! Yaprakları Dalların
İlkinde gel sonu gelmeden Baharın
Kırılmadan gel içimde Umutlarım
Ümitlerim tükenmeden bitmeden Gel

Belli değil neler getirir yarınlar

HERŞEY OLMUŞ İSE OLAĞAN

Belli olmaz
Bir bakarsın
Kar görmeyen
Dağlara bile

KALBİM ONDA KALSIN

Beni benden alıp gitti vefasız
Ben neler ederim hiç bilir miyim?
Benim gönlüm sevdi kalbim günahsız
Çektiğim acıyı fark eder miyim?

Sana vermiştim her şeyimi
Aşkımı sevgilerimi duygularımı
Sende kaldı gözlerim her açtığımda
Seni görüyordum her yana baktığımda
Yaşarmazdı yaşartamazdı kimseler
Alamazdı gönlümü bir şeyler

Taşa toprağa Can veren Yaradan
Sensin Rahim sen! En yüce Rahman
Sana gelir İnsan her doğru yoldan
Girmezse beynine O İblis şeytan

Sen misafir ettin bizi Aleme