Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Düşüp de kırıldım dört bir yanımdan.
Ellerim, kollarım, ayaklarımdan.
En büyük acı da geldi sırtımdan.
Gücendiğim odur, başkaca olmaz.

Umurumda olmazdı gitse ellerim.

Edemedim geceyi hep yarım kaldı!
Az bir huzur vardı münafık aldı!
Bende anlamadım bana ne oldu!
Gene yoklukları yaşarım bu gün.

GÜL GÜLE BİLDİĞİN KADAR NEŞEYLE!
ÜZÜLMENİN YOK İNSANA BİR FAYDASI!
SENİ SEVEN KİMSE GÜLER SENİNLE'!
VAR MIDIR GERÇEK DOSTN ALASI!

Herkesin ilki var ise,
Mutlaka bir sonu var.
Kimimiz genç gideriz.
Kimimiz se ihtiyar.

Ne yaparsak hayatta.

Kabuslar nöbet tutmuştu sanki başım ucunda
Biri ardı sıra gelirdi her başımı yastığa koyduğumda
Alıp götürüyorlardı bilemediğim yerlere!
Sen bir de ben onlarca kere
Rahat yüzü görmedim yıllardır kahırdan
Dertler hortlardı Annem ha oradan ha buradan

Hoş geldiniz bize yeni gelenler
Bu beldenin size ihtiyacı var
Siyasetçi büktü dimdik belini
Buranın devlete ihtiyacı var

Hizmet yapılmıyor, yapılsa yarım

Hüzünlü şarkılar çalındı bu gün!
Gönlümün o salaş meyhanesinde.
Dert dolu yüreğim her zaman üzgün.
Seni umut etmiş her zerresinde
Seni aradılar yorgun gözlerim.
O yerin hep boştur hiç gelmezsin de.

Yüreğim yanıyor ANNE Canım açıyor!
Ne günlere kaldık ANNE eller ağlıyor!
Bu hallere düşer miydik akıl ermiyor?
Kocayınca ASLAN!; Çakal Alay ediyor.

Edindiğin kinin yasin bitirsin
Bahara çıkmadan göçüp gidesin
Ettiğini ocağında göresin
Mum gibi eriyip yanasın derim

Zulmetmek yakışmaz Ademoğluna

Seninle açtım ben dünya gözümü
Senden başkasına hiç bakar mıyım?
Ben seninle gördüm bahar, yazımı
Ben senin üstüne gül koklar mıyım?

Hayatı seninle, sende tanıdım