Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

ANNEM E

Çalıştın didindin mal mülk edindin,
Üstün eski bize yeni giydirdin,
Aç kaldın bizleri her an doyurdun
Sana layık evlat olmadık ANNEM

Ne zaman ne hayat.
Ne zorluk ne rahat.
Ne ne tenkit ne mükafat.
UnutturmaZ SENİ ey güzel ANNEM.

Gözümden kan damlar yanar gözlerim
Yüreğim bir buruk bakar izlerim
Ne Canlar gidiyor zulümler ile
Zalim olan insanlıktan çıkıyor

Ne elde ederler Kahırdan başka?

Alıp bu başımı şu diyarlardan.
Gitmeği istedim başarMadım.
İçimde yer eden o vefasız yardan.
Ayrılmak zor geldi bırakamadım.

Zincire vurulmuş mahkumlar gibi.

Kesiver selamı sabah kalmasın
Sen gidersen eğer güneş doğmasın
Başka bir durağım liman olmasın
Senden başka bir yüz istersem eğer

Sen baharda açan gül çiçeğimsin

AYDINLAR

Hükmü ele aldı dağdan inmeler
Gavurdan dönmeler sonra görmeler
Sizleri yer bir gün yılan fareler
Orman kanunuyla dönmez çarkınız

Güvercinler gibi mesut yaşadık.
Ali'sin ya rabbim ayırma bizi.
Çifte kumru gibi hep kıskanıldık.
Ulusun ey tanrım ayırma bizi.

Bİze binbir türlü çengel takıldı.

GERÇEKÇİ OLANLAR BUNA DAYANMAZ
YALAN SÖYLER KENDİ BUNA İNANMAZ
SÖYLESEN DELİ-YE BAKAR İNANMAZ
NEDİR Kİ BU ABDESLER NEDİR BU NAMAZ

Kalemi kırdırdı bana
Şiirimi idam ettim
Yazmaya varmıyor elim
Kendime de isyan ettim

Dilim türkü demez oldu

BU ŞEHİR

Sen gidince senle gitti ne varsa.
Bütün ümitlerim yok oldu bir bir.
Zindan oldu bana büyük olsada.
Yaşanamaz oldu sensiz bu şehir.