Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Sen üstten yıkıldın bense içimden!
Gün geçmez ki yaş akmazsa gözümden!
Seni özlüyorum canı gönülden!
Bendeki hasretim canım Samandağ!

Haberini aldım gelecekmişsin
Yollarına gonca güller derledim
Yuvama neşeler getireceksin
Gece gündüz yollarını gözlerim

Henüz adın nedir söylemediler

Sabah Ezanında uyandım Âli!
Elim yüzüm yumdum dedim ya Âli!
Dört bir yanım söyler canım ya Âli!
Bedenimde ruhum der ki ya Âli!

Dün gibi çekip gittin yüreğimden!
Ama sen! Beni de bir görsen
Hala sıcaklığı dudaklarımda!
O son aldığım! Busen

Tanrım yaratırken; Ne çok Özenmiş.
Senin gibi insan daha gelmemiş.
Gözlerin yakuttan! Yeşil süzülmüş.
Güzelliğin büyülüyor CEMİLE.

Asalet yüzünden dökülür durur.

HERKES ŞİİR SEVEBİLİR İSTEYENDE YAZABİLİR.
HİÇ KİMSE KİMSEDEN ÜSTÜN DEĞİLDİR.
RENKLER ZEVKLER TARIŞILAMAZDIR.

Hüsnüniyet ile hoş görü ile.
Temiz duygularla yazılır şiir.

ACI ESTİ BU KEZ RÜZGAR TEMELDEN!
YIKTI DÜNYAMIZI DÜNDEN EZELDEN!
FARK EDİLMEZ DERLER ACI GÖRMEDEN!

Ne çığlıklar yükseldi semalarında!
Sıkı dur İstanbul geldim ben sana!
Dağıttın toz gibi dört bir yanına!
Kimisini de Yok ettin İstandul!

Hükmü ele aldı dağdan inmeler
Gavurdan dönmeler sondan görmeler
Sizleri yer bir gün çıyan fareler
Orman kanunuyla dönmez çarkınız

Bura ne bir dernek ne de şirkettir

Bunda da yol göründü

Dertler KABE’m olmuş! Çöller mekan’ım.
Tahtımı da yıktı! Gönül sultan’ım.
Kıran hiç olmadım! Hep kırılan’ım.
Gene hazan rüzgarları belirdi!