Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

İçimden mi geli yazmaya şiir!
Bu başa gelenler acaba nedir?
Her gün diğerinden kapkara gelir.
Gerçekler saklanır neden gizlenir?

Ulu orta yalan çoksa inanan!

Bu bir isyan değil ey yüce Tanrım
İçimdeki yangının feryatladır
Yıllardır ben onu sevdim yalvardım
Acımaz halime her an ağlatır

İsyanım sevgide aşkta yanmaktan

İŞTE BİZ BU YÜZDEN ÂLEVİYİZ!
ÇÜNKÜ HAKKI DOĞRULUĞU SEVERİZ.

SELÂM BİZİM ONU BİZDEN ÇALDILAR!
MÜSLÜMANLIK KENDİLERİN SANDILAR!
KURAN-I OKUYUP ANLAMADILAR!

Sıra sıra kiremitler altında
Ufacık bir evim olsun istedim
Altın penceresi kapı yanında
Bahçesinde çiçek olsun istedim

Oynasın çocuklar bir bahçesinde

KAYBETMEK VAR KAZANMAK DA

Kazanmak var kaybetmek te

Kaybetmeyi sevdim hayat sende ben!
Ne geçtiyse uçup gitti elimden.

KENDİN GİBİ OL

Sen kendine benze kendin.
Başkasına hiç özenme.
Derman sana kendinde var.
Başkasına hiç özenme.

Behey kendin dindar mümin sananlar
Yürekte kin varken namaz olur mu?
Elinizde kanlı hançer var iken
Tanrıya yönelip niyaz olur mu?

Toplumda evliya kalpte eşkiya

Şaşmamak elde mi böyle aleme
Hangisini alsam kağıt kaleme
Şakıyan o diller olmuş kekeme
Hangisini çizsem hangisini yazsam

Enik it olmadan havlar kudurur

BAŞI BOŞ DOLAŞIRKEN BOŞ SOKAKLARDA!
YERE DÜŞEN HER DAMLADA!
ESEN RÜZGARLARDA!
SENİ ARADIM!
GECEYİ AYDINLATAN SOKAK LAMBA'LARINA SORDUM!
UÇUŞAN YAPRAKLARA!

Samandağ’a gelince öcü gibi bakarlar
Ayaklarında şalvar başa örtü takarlar
Herkese kötü bakar bir başına kalırlar
Bilmemki sonra neden açılıp saçılırlar.

Takmış örtü başına yüzü gözü gizlemiş