Rüzgar Gül'ünde dönüp dururken,
Avare ve dilsizim...
Mantık bana küstü, bende yalnızlığa.
Selam...
Ben Mahallenizdeki yabancı adam!
karşı pencerede size bir yıldır şapkamın altından gizlice bakan;
Sevinç benim...
Bu gün evet bu gün mutluyum...
Bıraktım hatta düşürdüm kederlerimi gün doğarken;
Sonbaharı yaşıyorum bir öğlen sonrası...
Tenimde serinlik, yüzümde uykusuzluk...
Belki rüzgardan kalbimdeki durgunluk...
Dilimde sonbahar şarkıları;
Gönlümde hüzün den uçuk, gök kuşağı...
Serin rüzgara teslim, gazel yaprakları...
İstemediğim ne çok şey vardı dün...
Gölgesinde kalıyordum gün ışığının;
Çimenlerine basmadan, toprakta yürüyordum;
Hala savaşın orta yerindeyim, senin ülkende...
Ne kayıp yaşadım içimde, ne de zafere yürüdüm...
Ellerim kulaklarımı tıkamış meydandan yükselen çığlıklarına!
Dudaklarıma kırmızı mum basılmış, Mühürlü...
SUS VAR DUDAKLARIMDA...!
Yapraklarım bir açıyor, bir kapanıyor...
Terkedilmiş bir şehrin, içi boşaltılmış evlerinde turşusu kurulmuş hayaller buldum...
Her bir hayali bir şişeye koyup denize bıraktım...
Hayal kurmayı bilmeyen biri bulsun istedim...
Tütsülenmiş mazi ışığı sönmüş gündüzüm.
Soğuk ellerim kısık gözlerim gittiğinden beri ben böyleyim...
Her sensizlikle örselenişime takatsiz silkinişim...
Sevinç benim...
Bu gün, evet bu gün mutluyum...
Bıraktım, hatta düşürdüm kederlerimi gün doğarken
Şafaktaki sarı bir ışık tulu etti ruhumda,
Bülbül şakıması neşeli bir şarkı; nağme nağme dilimde...
Kuru dallarım çiçek açtı, sanki bu huzurda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!