Açık kapılar gördüm—
Güneşe açılan,
yaşamla dolup taşan…
Kapalı kapılar da gördüm;
Arkası karanlık, önü sisli…
Şimdi çıktı fırından
Sevgiyle mayalanmış düşünceler
Yaşadığım coğrafya ve yaşamın içinde
Güzel olan ve iyilikte ısrar edenleri
Özgürleş, tasasız ol biraz.
Oturduğu yerde uyuyup kalan çocuk gibi ol.
Güzelleşsin rüyaların.
Doğayla sevgili ol, bırak yeşiline, mavisine...
Toprak kok, su gibi ak, zirvelerde rüzgar ol, es...
Özgürleş, tüm korkularınla savaş.
Ruhumun Meclisi
İçime döndüm,
duygularımı bir toplantıya davet ettim.
Sevgi, sen sağımda otur;
Sahip Değilim, Aitim
Sahip değilim… Aitim.
Sahip olan yük taşır;
Benim aitliğim,
Ruhumun hayata bıraktığı izdir.
İstemediğim bir andayım…
Ne ısınsın yüreğim, ne buz tutsun,
Ne dokunsun kaderin eli,
Ne de yoksunluk kendine yer bulsun.
Sevgiye aç bir bahar gibi
Giden Dostumun Ardından
Karanlığın içimde ve dışımda eşitlendiği andayım.
Ey gözlerim, kaldır kapaklarını!
Ey ruhum, sıyrıl karanlığın görünmezliğinden…
Akşam olmak üzere üç lok ma yeter bana bir fincan kahve
Isalansın ayaklarım kısında şehri ikeye bölen nehir
Ay düşsün gözlerimden
Nehir suyuna
Kalbim ve kalbin diye aklımda sevdiğin şarkı başlar
Herkes burada
Ne bilinmek istedim,
ne de unutulmamak derdim.
Aklımın bilgisini kalbim mühürlesin,
kalbimin mührünü vicdanım açsın isterim.
Ülküsü olmayanın amacı olmaz;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!