Taburedeki Şiiri - Can Kaan Yavumen

hayalimin bardağını dolduran gözyaşı

ve gözyaşımdan olma hayaller yağmurunda

ıslatıyor beni ateşten bir bulut

ve ağlayan bir de güneş çenemin altında

biz ki yitik geçmişlerin toplantısındayız;

kuru bulut, sönük güneş ve ben

usul usul katıyoruz zihnime hafızanın zehrini

ve yad ediyoruz, bilmeden de belli ki

şimdide doğan geçmişi,

güneşin gökte zıpladığı günleri,

ve bulutun gecede gezdiği vakitleri

ancak öyle ki, yalana soyunmuş gerçek

nasıl kandırırsa hakikati

ben de aynı yolla susturuyorum ikisini,

kafamdaki bulut ve gövdemdeki güneşi

ve ancak sızabiliyor kulağımdan içeri

bir kerelik de olsa, huzurla

dinliyorum yarının ninnisini