Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Ey kuzeyin
Dilsiz okyanusu
Konuş benimle
Git söyle o gün ışığına
Her türküde
Yalnızlığıma taşıdığım

Anılarımız kopuk kopuk.
Bir sevda alıp başını gidiyor işte.
Efkarlı bir lodos esiyor
Düşlerin yamaçlarından
Yaşam sevincimiz buruk
Ihlamur kokulu ebruli akşamlar.

Denize yağmur yağıyor
Özdere sahillerine
Sökün etmiş eylülün hüznü
Yoksa gökyüzünün mavisi
Bir başka bahara mı kaldı
Sanki sözün sevdanın

Denize yağmur yağıyor
Özdere sahillerine
Sökün etmiş eylülün hüznü
Yoksa gökyüzünün mavisi
Bir başka bahara mı kaldı
Sanki sözün sevdanın

Sapsari bir gulu
Öpuyordu dudaklarim
Yitik sevdalarda
Ararken adresini
Gecilmez bir
Yangin yeriydi sokaklarim

Mimozalar çiçek açtı
Sevgilim
Bahar yine burada
Yeşile bürünmüş
Tüm dağlar
Güneş aynı güneş

İnsan aşkı
Nasıl öldürür
Nasıl bir bakışı
Yok eder gözlerden
Tüm yaşamı susturarak

Ey akşamın
Hüzünlü gün batımı
Turuncu bulutların
Saçaklarında
Işıyan mavi deniz
Ülkemde yaşam

Camlarda
Huzun yuklu
Bir yagmur melodisi
Ne aci
Mutlu olmak icin
Artik birlikte

Ne güzeldir;
Ormanın , yağmurun
Sesini dinlemek
Güneşin ve denizin
Kardeşliğini görmek
Gökyüzünün mavisini