Suzan Kuran Şiirleri - Şair Suzan Kuran

Kalbim beni sana getiriyor
Yollar isil isil ve yumusak
Mine cicekleri oksuyor
Ayaklarimi sana yururken
Yani basimda
Ihlamur agaclarinin kokusu

Sana sarhoşluğum var
Her sabah
Çıplaj dudaklarından
Güneşi bir şarap gib
İçiyorum
Sen şarkılar söylüyorsun

Ben kadınların isyanlarında
Özgürlüğün güzelliğini
Sevdim
Gözlerinde umudun ışığını
Çocukların gülüşlerinde
Ateş böceklerini

Sen mevsimlerimin
İçine saklanmış
Kördüğüm tutkularımsın
Özlem büyütür akasyaların
Kalbimin
Utangaç çocuklarına

Sen benim
En güzel hüzünümdün
En ağır sürgündü
Senden ayrı kalmak
Mesafeler yoktu
Yüreklerde soluyorduk

Gece gündüz
Köşe bucak aradığım
Her güneş doğuşunda
Yokluğunu sardığım
Kollarımda olmayan
Benim misin

Neden kapatiyorum
Kalbimin kapilarini
Yoksa kacmakla
Sevmenin derin
Manasini daha mi guzel
Kavriyor insan

kalbim suskun ve caresiz
uzuluyor yokluguna sevgilim
geceler, gunduzler
gunbatimlari sensiz simdi.
uyaniyorum artik sensiz sabahlara
sadece huzun var senden geri kalan

Hiç üşümeyen ellerin
Tükenmeyen bir gülüşün
Bitmeyen bir şarkın olsun..
Saçlarında bahar yağmurları
Bakışlarında dağ rüzgarları
Kalbinde aşkın olsun.

Biliyorum
Bir gün çıkıp geleceksin
Dağ rüzgarları ellerinde
Gözlerinde
Gülüşlerim olacak
Bensiz anlamsız olacak